ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙΣ ΝΕΑΝΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΥΑΛΑ

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙΣ ΝΕΑΝΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΥΑΛΑ

Του William D.E. Mallinson

Απόδοση στην Ελληνική: Θοδωρής Μπουχέλος

Ας θυμηθούμε τα λόγια που ο Γιάννης Μαρίνος αποδίδει στον Χάινριχ Κίσινγκερ:

Ο ελληνικός λαός είναι δύσκολο -αν όχι αδύνατον- να υποταχθεί, και γι’ αυτό θα πρέπει να τον πλήξουμε βαθειά στις πολιτισμικές του ρίζες: ίσως τότε να τον εξαναγκάσουμε να συμμορφωθεί. Εννοώ, φυσικά, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, προκειμένου να εξουδετερώσουμε την ικανότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί ή να επικρατήσει, ούτως ώστε να τόν εξαλείψουμε ως εμπόδιο στα ουσιώδους σημασίας στρατηγικά σχέδιά μας στα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Η βέλτιστη μακροχρόνια άμυνα κάθε χώρας είναι το εκπαιδευτικό της σύστημα και, πιο συγκεκριμένα, το επίπεδο παιδείας των νέων της.

Το μέλος της λέσχης Μπίλντερμπεργκ Άννα Διαμαντοπούλου, διαβόητη για την πρότασή της να γίνει η Αγγλική επίσημη γλώσσα της Ελλάδος, διετέλεσε Υπουργός Παιδείας από το 2010 έως το 2012. Η τεχνική ανταρτοπόλεμου που εφήρμοσε, αποδεικνύεται τώρα να έχει βλάψει σοβαρότατα τα ελληνόπουλα και την ελληνική οικογένεια γενικότερα. Αφού δεν τής έφτασε που προσπάθησε να κάνει την Αγγλική επίσημη γλώσσα της Ελλάδος (όπως έγινε στις πρώην βρετανικές αποικίες!), στη συνέχεια φρόντισε να μην υπάρχουν αρκετά σχολικά βιβλία για όλα τα παιδιά. Αλλά αυτά ωχριούν μπροστά στην πλέον πρόσφατη φρίκη, δηλαδή τις δήθεν εισαγωγικές εξετάσεις στα Πειραματικά Σχολεία. Τη φαντάζομαι κάλλιστα να κρυφογελάει αραχτή στη βίλλα της και να τρίβει τα χέρια της με ικανοποίηση, ενώ ο Αρβανιτόπουλος προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, αλλά αυτό δεν ισχύει ούτε για τα παιδάκια που δέχθηκαν το πλήγμα, ούτε -φυσικά- και για τους γονείς τους.

Στην αρχή είχαν ιδρυθεί ως ‘σχολεία αριστείας’ και τα παιδιά επιλέγονταν με κλήρωση, προκειμένου να εξασφαλισθεί μια όσο το δυνατόν φυσιολογική και αντιπροσωπευτική συμμετοχή μαθητών. Όλα καλά και ωραία. Τότε, όμως, η Διαμαντοπούλου πέρασε έναν νόμο που τα μετέτρεψε σε ελιτίστικα. Ας το δεχθούμε και αυτό: άλλωστε, υπάρχουν κι εκείνες οι πολύ σοβαρές απόψεις διανοουμένων που λένε ότι ορισμένα δημόσια σχολεία θα έπρεπε να δέχονται μόνο τους καλύτερους μαθητές, περίπου όπως τα πάλαι ποτέ αξιοσέβαστα Grammar Schools της Αγγλίας. Ως εκ τούτου, από αυτό το καλοκαίρι, πολλά παιδιά χρειάστηκε να συμμετάσχουν σε αυτές τις ιδιαιτέρως απαιτητικές εξετάσεις σε μαθηματικά και γραμματική, προκειμένου να διεκδικήσουν μια θέση σε Πειραματικό Σχολείο. Με την οικονομική κρίση, ακόμη και γόνοι συστηματικών φοροφυγάδων επιχειρηματιών των βορείων προαστίων αποφάσισαν να πληρώσουν ώστε να κάνουν τα βλαστάρια τους ιδιαίτερα φροντιστηριακά μαθήματα -πολύ συχνά παρανόμως, αφού τα διδάσκουν καθηγητές του δημοσίου που ‘έχουν άκρες’- προκειμένου να περάσουν τις εξετάσεις των Πειραματικών Σχολείων, εγκαταλείποντας τα πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία για να απολαύσουν υψηλού επιπέδου εκπαίδευση στο τσάμπα.

Ας πούμε ότι ως εδώ, όλα καλά, εκτός από μια μικρή λεπτομέρεια η οποία φαίνεται να διέλαθε της προσοχής της -κατά τα άλλα ΠΑΣΟΚ και ‘όλοι-είμαστε-ίσοι’- Διαμαντοπούλου: τις εξετάσεις αυτές, έπρεπε επίσης να τις περάσουν και όσοι μαθητές πήγαιναν ήδη σε Πειραματικό Σχολείο, προκειμένου να παραμείνουν στο σχολείο τους. Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά.

Οι γονείς πολλών μαθητών Πειραματικών Σχολείων απλούστατα δεν είχαν τα χρήματα για να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιαίτερα, εν αντιθέσει προς ορισμένους καραμπινάτους φοροφυγάδες των βορείων προαστίων.

Στο Πειραματικό Σχολείο Πλάκας, από τους σαράντα πέντε μαθητές γυμνασίου, μόνον οκτώ πέρασαν στο λύκειο. Οι υπόλοιποι τριάντα οκτώ θα πρέπει να πάνε αλλού σχολείο. Φοβερή ταλαιπωρία για νεανικές καρδιές και εγκεφάλους. Ακόμα χειρότερο είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίστηκαν αδελφάκια. Αυτά τα παιδιά του μέλλοντός μας έχουν αποπροσανατολισθεί, εξαναγκασθεί να αποχωρισθούν τους συμμαθητές και φίλους τους, και έχουν υποστεί συναισθηματική αποσταθεροποίηση. Αυτά τα σκληρά μέτρα, στα οποία οι νεαροί μας έφηβοι χρησιμοποιούνται ως πολιτικά κλωτσοσκούφια, είναι αντι-οικογενειακά και απάνθρωπα. Το μέλλον ανθρώπων έχει καταστραφεί ολοσχερώς. Ο εν λόγω νόμος είναι ξεκάθαρα απότοκο ανικανότητας, απερισκεψίας και έλλειψης ευαισθησίας. Φαίνεται ότι το όνομα των σχολείων αυτών επιβεβαιώνεται, αφού πειραματίζονται με τα παιδιά μας, αλλά όχι όπως ήταν ο αρχικός τους σχεδιασμός.

Θα έχει, άραγε, ο κ. Αρβανιτόπουλος το σθένος να τροποποιήσει τον νόμο, έστω εξαιρώντας από τις εξετάσεις τα παιδιά μας που ήδη έχουν κληρωθεί σε κάποιο τέτοιο σχολείο, επιτρέποντας σε όσα εξ αυτών απέτυχαν να επιστρέψουν Πειραματικά Σχολεία τους και αποτρέποντας την επανάληψη αυτού του φαινομένου στο μέλλον; Δεν μπορεί κανείς να ρίξει το φταίξιμο γι’ αυτό στους Γερμανούς -αυτά είναι φίλια πυρά, ο ελληνικός μαζοχισμός σε όλο του το μεγαλείο. Θα δείξει ο Υπουργός ότι νοιάζεται για τα παιδιά μας και για την παιδεία, αυτήν την βέλτιστη άμυνα της Ελλάδος;

CHILDREN AS POLITICAL FOOTBALL FODDER

                            HOW TO MESS UP YOUNG GREEK MINDS

                                                                                                                             

Let us recall what Heinrich Kissinger is credited by Yannis Marinos with saying:

The Greek people are a difficult if not impossible people to tame, and for this reason we must strike deep into their cultural roots: perhaps then we can force them to conform. I mean, of course, to strike at their language, their religion, their cultural and historical reserves, so that we can neutralize their ability to develop, to distinguish themselves, or to prevail, thereby removing them as an obstacle t our strategically vital plans in the Balkans, the Mediterranean, and the Middle East.

The best long-term defence of any country is its education system and more specifically, how well educated its children are.

Bilderberger Anna Diamantopoulou, infamous for suggesting that English be an official language of Greece, was Education Minister from 2010 until 2012. Her hit-and-run tactics are now proving damaging to Greece’s children and family life. Not satisfied with having tried to make English an official language of Greece (like ex-British colonies!), she then proceeded to ensure that there were not enough schoolbooks for children. But that is nothing compared to the latest horror, namely the so-called examinations to enter Experimental Schools. She may well be sniggering on the sidelines in her villa, while Arvanitopoulos tries to pick up the pieces, but the children who have been damaged are certainly not sniggering. Nor are their parents.

Originally set up as ‘schools of excellence’, the children were chosen by lottery, so as to ensure a normal cross-section of pupils. All very well and good. But then Diamantopoulou passed a law making them elitist. Also fine: after all, there are strong intellectual arguments for some state schools to take only the best-performing pupils, rather like the once respected Grammar Schools of England. Thus as of this summer, many children found themselves taking a competitive examination in mathematics and grammar to gain a place at an Experimental School. With the economic crisis, even some of the northern Athens tax-avoiding business community decided to pay for their children to be privately coached – often illegally, by state teachers in the know – to pass the Experimental School examinations, leave their expensive private schools, and get a superior education on the cheap. 

Well, so far, so good, apart from a detail which apparently escaped Diamantopoulou’s allegedly PASOK equal rights brain: those pupils who were already at the Experimental Schools would also have to pass the examination to remain in their own school. The results were devastating.

The parents of many pupils in the Experimental Schools simply did not have the money to pay for the extra coaching for their children to pass the examination, unlike some tax-avoiding fat cats in the northern suburbs.

At the Experimental School of Plaka, out of forty five pupils in the gymnasio, only eight passed to the Lykeio. The remaining thirty eight have to find other schools. A terrible wrenching of young hearts and brains. Worse than that, some siblings have been split. These children of our future have been disoriented, been forced to leave their schoolfriends, and been emotionally destabilised. The harsh measures, using young adolescents as political footballs, are anti-family and cruel. Futures have been damaged. The law is clearly the result of incompetence, thoughtlessness and a lack of tactility. It seems that the schools are living up to their name, by experimenting with our children, but not in the way intended.

Will Mr. Arvanitopoulos have the courage to amend the law, so as to exclude those of our children who had already been selected by lottery from taking the examination, to send those who failed the examination back to their experimental school, and to prevent this happening again? You can’t blame the Germans for this, this is home-grown damage, Greek masochism in full swing. Will the minister show that he cares for our children, and for education, Greece’s best defence?

Fear detracts from honesty, is indeed its enemy. A good man who is a Freemason is a good man; a bad man who is a Freemason is a bad man, because he will have joined the Craft to further his own interests, using Freemasonry as his cover. There is nothing wrong with the idea of the Establishment. The problem is that these days, too many so-called members of the 'Establishment' are dirty. Thus, one of society's worst enemies is the dirty part of the Establishment. Bilderberg is currently full of it, as is the Trilateral Commission. It is time for a clean-up!

1

Fear detracts from honesty, is indeed its enemy. A good man who is a Freemason is a good man; a bad man who is a Freemason is a bad man, because he will have joined the Craft to further his own interests, using Freemasonry as his cover. There is nothing wrong with the idea of the Establishment. The problem is that these days, too many so-called members of the 'Establishment' are dirty. Thus, one of society's worst enemies is the dirty part of the Establishment. Bilderberg is currently full of it, as is the Trilateral Commission. It is time for a clean-up!

1

Sex and Politics for Rhodes

Words and Music

                   THE NEW GREEK JUNTA AND FREEDOM OF EXPRESSION

One doesn’t have to be acquainted with George Orwell’s ‘Animal Farm’ and ‘1984’ to understand what is happening in Greece, the cradle of democracy: it is enough to recall Guicciardini’s dictum that the same things return with different colours.

In this case, instead of the junta’s Foreign Minister, Pipinelis, refusing (in 1970) to renew the famous Greek poet, ambassador and Nobel prizewinner, George Seferis’, diplomatic passport, we have the current Greek Foreign Minister, Mr. Avramopoulos, attempting to annul a recently retired Greek ambassador’s title of Ambassador ad honorem. The next stage is the attempted withdrawal of the retired ambassador’s diplomatic passport.

Avramopoulos actually went to the trouble of preparing a decree for the Greek president, Papoulias’, signature, annulling the title. Papoulias, himself a former foreign minister, signed it, despite the fact that he was once a vociferous critic of the junta. Plus ça change: the piercing analyst is entitled to think that he is now a mere instrument of the new Euro-German quisling junta: the image that comes to mind is that of a drunken fish swimming feebly with the current.

My tetchy and colourful rhetoric apart, let us take a quick but incisive look at what lies behind this bizarre and irrational act by Mr. Avramopoulos, bearing in mind the studiously oft-ignored human factors of greed, fear, ambition and envy. Avramopoulos is a former Greek diplomat, who resigned to pursue a more lucrative career in politics. Apart from emitting a good deal of hot air, including attention-seeking impractical ideas such as ‘merging Greek and Turkish society’, he has done nothing substantial for his country. This contrasts with Chrysanthopoulos, who stuck it out, and has constantly fought, with considerable panache, for his country. Avramopoulos actually praised Chrysanthopoulos only a few months ago for his long-standing service and his work as Secretary General of the Black Sea Economic Co-operation Conference. Thus there is a curious dichotomy here, which leads one to wonder whether outside influence has played any part. Greece has an unfortunate historical tendency to succumb to various foreign pressures.

Unlike most Greek politicians, Chrysanthopoulos cares for his country rather than for his personal image. He is a leading member of an organisation that, inter alia, advocates Greece’s exit from the Euro. He has written a number of articles critical of the government, and has expressed strong views in interviews by leading international journalists. Although Avramopoulos would not dare admit the reasons behind his silly move, it is clear to even the most naïve observer that Chrysanthopoulos is being attacked because his views have embarrassed the government.

As for President Papoulias, who once fought vigorously against the 1967-74 junta, he now seems to have transmogrified into a broken reed: one is inclined to wonder if he even thought about what he was signing.

Let us return to that great poet and Greek diplomat, George Seferis: his ‘crime’ was to have given an interview to the BBC in 1970 that was critical of the junta. It was picked up by the Soviet media, whereupon the junta accused him of acting against the national interest. His treatment, and that of Chrysanthopoulos, smacks of Goebbel- and Stalin-type behaviour, as well as that of the 1967-74 junta.

Who are the real traitors in this tawdry tale? Certainly not Seferis or Chrysanthopoulos, both of whom love their country, and who are exercising their democratic and constitutional right to help Greece by justifiably criticising the quisling neo-Ottoman plutocleptocratic junta that is destroying the fabric of the country. By their silly action, Avramopoulos and President Papoulias have not served the interests of Greece.

Dr. William Mallinson

Athens, 5 April 2013